Idiota
No soy una niña
No soy ese duende
No soy luchadora
No soy tu camino
No soy buena amante
Ni soy buena esposa
No soy una flor
Ni un trozo de pan
Solo soy esa cara de idiota
Idiota
No sé qué miro en este
fijo rostro de vidrio,
pálido entre las luces
finales, y aún despierto.
¿O es mi sueño en lo oscuro?
V. Aleixandre

2 Comments:
gairebé m'ha agafat un patatús quan el bloglines m'ha avisat de que hi havia una entrada teva, mare meva, quan de temps!!
No crec que la persona de la que es pot parlar en aquest poema sigui idiota, crec que és una persona encantadora, meravellosa i amb un gran cor.
Publicar un comentario en la entrada
Links to this post:
Crear un enlace
<< Home